Bağışladım – Ozan ÖZDEMİR

[Vesaire]

Bağışladım

Hani bana demiştin ya, bana bişey olursa,
beni bir yerde arama, beni bin yerde bul.
Bütün organlarımı bağışla,

Bir yerde gözüne bakan gözüm olsun,
bir yerde sesini duyan kulağım olsun,
bir yerde kokunu hisseden burnum olsun,
bir yerde sana uzanıp tutmak isteyen ellerim olsun,
bir yerde sana doğru gelen ayaklarım olsun,
ve bir yerde halen aşkınla çarpan yüreğim olsun,,

Sen beni özlediğinde bir yere takılıp kalma,
bak, ben bir yerden birilerin gözü, kulağı, burnu,elleri olarak,
sana her zaman yakın, sana her zaman sevgili,
sana her zaman tutkulu kalacağım.
ve asla kıskanmayacağım,

Benim her bir parçam birlerini yaşatırken,
Ellerimi taşıyan kişiye, ellerim aşk mektuplarını yazmasını öğretecek,
Gözlerimi taşıyan kişiye,gözlerim aşka umutla bakmasını gösterecek,
Kulaklarımı taşıyan kişiye, kulaklarım sevgi sözcüklerini duymasını hissetirecek,
Ayaklarımı taşıyan kişiye, ayaklarım aşk yolunda pusula olarak yön verecek,
Ve yüreğimi taşıyan kişiye, yüreğim bir aşk dediğimde, ona bin aşk dedirtecek.

Ama unutma, ruhum ise senin kalbinin içinde hapis kalacak
Sen yanıma gelene kadar seninle orada yaşayacak
Sen gözlerini yumduğunda geceleri, ruhum canlanıp,
Rüyalarında seni alıp bu cennet bahcelerinde dolaştıracak,
Yaşamak isteyipte yaşayamadıklarımızı, burada cennetimde yaşayacağız seninle,
Mor menekşeli, sarı papatlayı, kekik kokulu dağlarda koşacağız elele,
ve saatlerce bakışacağız, sabah saatin çalıncaya dek göz göze.

:: Vasiyetini yerine getirdim sevgilim,dediğin gibi organlarını bağışladım,
Her bir organını bağışlarken seni bir kez daha yaşadım,
Ağlamadım dersem yalan olur, köşelere çekilip içim içime ağladım
Ve her hastane kapısından biraz buruk, biraz bitap, ama mutlu ayrıldım
çünkü senin her bir parçanın bir yerlerde yaşadığını bilmem, bana teselli oldu,
ve şunu anladım,
Ben seni ayak tırnağından, saç telinin ucuna kadar herşeyi ile sevmişim,
Ruhun bende ya, bende ruhumu ruhuna hapsetmişim,,
Seninleyim, seninleyim bebeğim