Bende Bilirdim Gitmeyi..
Beş kuruş parayada gerek kalmadan hemde
adımlarımı sayarak ellerim cebimde
öyle giderdim..
yazdığım her şiir sana çıkıyor.
okuduğum kitaplardaki satır başları. altını çizdiğim cümleler
inanmicaksın belki kitabın adıyla ve yazarıyla seninki aynı..
dedimya bende bilirdim gitmeyi.
bir çayın demine bırakıyorum simdi senden kalanları.
sigaramın dumanı.
dinlediğim her şarkı.
içtiğim çay.
içine tükürdüğüm bu içimdeki sancı..
ne değişti mesela ?
numaran ve ben hariç ..
adın geçtiğinde amaan boşver deyip yumruğumu sıktığımıda bilirim ben..
hazan baharda diye anlatmıştı şairler.
ağustosa kar yağdı oysa bugün
tam nokta koyacaktım ki sana dair şiirime.
gözlerin geldi aklıma yine karaladım bişeyler işte..
susma..
bişey söyle
türlü bahaneler işde kandırdım de konuş.
bir yalanlık hatrım yokmu nazarında.
bitti de küfret vur kır ulan bardakları, yak bu şehri
niye varsın her şiirde ?
niye tüm şarkılar sana yazılmış ?
söyle…
dedimya ulan bende bilirdim gitmeyide . sana kıyamadım işde
hem düşündüm ki zahmet edip bavulunu toplamıs ve yorulmussun.
yani diyeceğim o ki terli terli terketme beni sevgilim.
hasta olursun..